Een uitgebreide gids voor het begrijpen van de uiteindelijke begunstigde (UBO)

Het identificeren van UBO's (Ultimate Beneficial Owners) en hun zeggenschap over een onderneming is cruciaal voor financiële instellingen om te voldoen aan wettelijke normen en de veiligheidsmaatregelen te verbeteren. Ondanks de verschillen in definities en vereisten voor UBO's tussen verschillende rechtsgebieden, is inzicht in de structuur van ondernemingen en het identificeren van de uiteindelijke begunstigden (UBO's) een essentieel onderdeel van de naleving van de anti-witwaswetgeving (AML) en de Know Your Customer (KYC)-regelgeving.

Simpel gezegd verwijst UBO naar de natuurlijke persoon die uiteindelijk eigenaar is van of zeggenschap heeft over een rechtspersoon, zelfs als het eigendom via meerdere bedrijven is verdeeld. Het versterken van de transparantie over de uiteindelijke begunstigde helpt financiële criminaliteit, corruptie en misbruik van bedrijfsstructuren te voorkomen.

Wat is een UBO?

Een UBO is een persoon die uiteindelijk eigenaar is van of zeggenschap heeft over een bedrijf, vennootschap of andere juridische entiteit. Hoewel een individuele cliënt gemakkelijk te identificeren is als de begunstigde van de transactie, zijn UBO's niet direct herkenbaar omdat ze hun identiteit verbergen of omdat ze afgeschermd worden door de bedrijfsstructuur.

De Financiële actiegroep (FATF) UBO's worden gedefinieerd als "de natuurlijke persoon (personen) die uiteindelijk eigenaar is van of zeggenschap heeft over een klant en/of de natuurlijke persoon namens wie een transactie wordt uitgevoerd. Het omvat ook degenen die de uiteindelijke effectieve zeggenschap uitoefenen over een rechtspersoon of -constructie." 

Volgens de FATF vallen de volgende personen onder de definitie van UBO's:

• Personen die minimaal 25% van het aandelenkapitaal van het bedrijf bezitten.
• Begunstigden die minimaal 25% van het kapitaal van de entiteit bezitten.
• Personen die minimaal 25% van de stemrechten bezitten
• Voogden van minderjarigen
• Personen die een volmacht hebben
• Bestuursleden of gemachtigde bestuurders die zijn aangewezen om de werkelijke eigenaar van een bedrijf te verbergen.
• Aandeelhouders, waaronder houders van aandelen aan toonder, hebben hun aandelen overgedragen zonder hun identiteit prijs te geven.  

Het belang van UBO-identificatie

Strikte naleving van de UBO-regelgeving is essentieel om te voorkomen dat criminelen misbruik maken van bedrijfsentiteiten. Illegale actoren maken hier vaak misbruik van. shell-maatschappijen, gelaagde eigendomsmodellen en tussenpersonen om financiële activiteiten te verbergen.

Door de juiste UBO-controles uit te voeren en accurate UBO-informatie te verzamelen, kunnen bedrijven de transparantie van het eigenaarschap vergroten en hun blootstelling aan financiële criminaliteit verminderen. Een correcte UBO-verificatie zorgt ervoor dat instellingen niet onbewust bijdragen aan witwaspraktijken, corruptie of het ontduiken van sancties.

Wetten en regelgeving met betrekking tot de UBO (User Bouse)

De wereldwijde wet- en regelgeving met betrekking tot de uiteindelijke begunstigde (UBO) is de afgelopen tien jaar aanzienlijk veranderd. Regelgevende instanties vereisen nu rapportage over de eigendomsstructuur, een formele UBO-verklaring en, in veel rechtsgebieden, verplichte UBO-registratie in gecentraliseerde databases.

In het kader van transparantie-initiatieven moeten bedrijven informatie over de uiteindelijke begunstigden (Beneficial Ownership Information, BOI) indienen bij de relevante autoriteiten. Deze maatregelen versterken de financiële integriteit en ondersteunen grensoverschrijdende onderzoeken.

Toezichthouders hebben specifieke eisen voor de UBO (User Bounder) ingevoerd om het volgende te waarborgen:

• Nauwkeurige openbaarmaking van eigendomsrechten
  
• Doorlopende updates van eigendomsgegevens
  
• Betrouwbare UBO-identificatie- en verificatieprocessen
  
• Verbeterde toegang tot BOI voor bevoegde autoriteiten

Het niet naleven van de UBO-regelgeving kan leiden tot financiële boetes, reputatieschade en sancties van de toezichthoudende instanties.

Uiteindelijke begunstigde en EU-richtlijnen tegen witwassen

De regels betreffende de uiteindelijke begunstigde eigenaar maken deel uit van de meest recente antiwitwasrichtlijnen (AMLD) van de EU.

UBO's en de 4e antiwitwasrichtlijn

De 4AMLDDe wet, die op 26 juni 2017 van kracht werd, pakte de positie van UBO's aanzienlijk aan door de volgende regelgevende maatregelen in te voeren:

• Bij elke juridische entiteit is er sprake van economisch eigendom wanneer een partij meer dan 25% van het kapitaal en de stemrechten bezit of controleert.
• Wanneer niet aan de bovengenoemde vereisten kan worden voldaan, staat artikel 4AMLD toe dat vertegenwoordigers van het senior management als uiteindelijke begunstigden worden beschouwd.  
• Volgens de 4e anti-witwasrichtlijn (4AMLD) moeten EU-landen entiteiten verplichten om UBO-lijsten bij te houden die de meest recente eigendomsgegevens bevatten in een gecentraliseerde database die toegankelijk is voor autoriteiten, bevoegde entiteiten en burgers met een legitiem belang, zoals journalisten of ngo's.

In overeenstemming met de 4e anti-witwasrichtlijn (4AMLD) dienen bedrijven de volgende informatie, procedures en hulpmiddelen te gebruiken om UBO's te identificeren:

• Direct of indirect eigendom
• Aandeelhouders en dochterondernemingen
• Alle bedrijven binnen een bedrijfsgroep die dezelfde uiteindelijke eigenaren hebben als het gekozen bedrijf.
• De feitelijke en vermeende uiteindelijke eigenaren die onafhankelijk van het bedrijf opereren.
• Het vergelijken van werkelijk en waargenomen eigendom
• bedrijfsstambomen
• Eigendomswaarderingen uitgevoerd met behulp van een bottom-up of top-down methodologie.
• Verschillende interpretaties van eigendom

UBO's en de 5e antiwitwasrichtlijn

De Vijfde antiwitwasrichtlijn (5AMLD), die op 10 januari 2020 in werking trad, voegde de volgende bepalingen inzake de uiteindelijke begunstigde toe: 

• UBO-lijsten (opgesteld onder 4 AMLD) moeten beschikbaar zijn voor het grote publiek.
• Trusts of soortgelijke constructies moeten voldoen aan de wetgeving inzake uiteindelijke begunstigden en, net als vennootschappen, dergelijke gegevens beschikbaar stellen aan autoriteiten of iedereen met een rechtmatig belang.
• De nationale registers van UBO's moeten op EU-niveau met elkaar verbonden zijn om samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de agentschappen van de lidstaten te bevorderen.
• Om te garanderen dat de gegevens die ze bevatten nauwkeurig en betrouwbaar zijn, moeten de lidstaten hun processen voor de verificatie van de uiteindelijke begunstigde verbeteren.
• Lidstaten zijn verplicht om afzonderlijke UBO-registers voor bankrekeningen op te stellen. In tegenstelling tot UBO-registers van bedrijven zijn deze registers uitsluitend toegankelijk voor autoriteiten en niet voor het grote publiek.

Uitdagingen bij de openbaarmaking van de UBO-status

Ondanks de vooruitgang op regelgevingsgebied blijft het identificeren van de uiteindelijke begunstigden complex. Bedrijven ondervinden vaak de volgende problemen:

• Gelaagde offshore-entiteiten
  
• Aandeelhouders die genomineerd zijn
  
• Aandelen aan toonder
  
• Grensoverschrijdende eigendomsketens

Onvolledige of tegenstrijdige informatie over de uiteindelijke begunstigde (UBO) bemoeilijkt de naleving van de regelgeving. Verschillen in wereldwijde UBO-regelgeving vergroten de operationele uitdagingen nog verder, met name voor multinationale ondernemingen.

Het bijhouden van accurate en actuele gegevens is cruciaal voor effectieve UBO-rapportage en naleving van de regelgeving.

Vergelijking van de rapportagemechanismen van BOI

Landen hanteren verschillende rapportagesystemen voor informatie over uiteindelijke begunstigden (Beneficial Ownership Information, BOI). Sommige landen houden volledig openbare registers bij om transparantie te bevorderen, terwijl andere de toegang beperken tot regelgevende instanties.

Deze mechanismen verschillen in:

• Eigendomsdrempels
  
• Openbaarmakingsvormen
  
• Toegankelijkheid van gegevens
  
• Rapportagetijdlijnen

Inzicht in de verschillen tussen rechtsgebieden stelt organisaties in staat om de naleving van de UBO-regelgeving te stroomlijnen en de UBO-verklaringsprocessen in verschillende regio's te standaardiseren.

Waarom moeten bedrijven UBO's identificeren?

Criminelen die illegaal verkregen geld witwassen, proberen soms de anti-witwasmaatregelen te omzeilen door hun identiteit te verbergen. Ze voeren transacties soms uit via bedrijfsstructuren, zoals lege vennootschappen of tussenpersonen. Hoewel lege vennootschappen voor legale doeleinden kunnen worden opgericht, gebruiken criminelen ze vaak om illegaal verkregen geld te verbergen en zo gemakkelijker toegang te krijgen tot legitieme financiële systemen. Bedrijven kunnen de risico's die gepaard gaan met nepbedrijven en andere witwaspraktijken beperken door de uiteindelijke begunstigde te onderzoeken. Dit helpt hen ervoor te zorgen dat ze niet samenwerken met criminelen die misbruik maken van de bedrijfsstructuur om hun identiteit te verbergen.

Hoe identificeer je UBO's?

Bedrijven dienen de uiteindelijke begunstigden te identificeren door passende KYC-processen te implementeren als onderdeel van hun AML-maatregelen. Dit dient echter het volgende in te houden:

• KlantonderzoekBedrijven zouden moeten proberen persoonsgegevens van hun klanten te verzamelen, zoals de namen van de directeuren, hun woonadressen en de oprichtingsgegevens van het bedrijf.
• AML-transactiebewakingBedrijven kunnen schijnvennootschappen mogelijk opsporen door hun transacties bij te houden, te letten op afwijkende transactiepatronen en voorzichtig te zijn bij het zakendoen in landen met een hoog risico.
• SanctiescreeningInternationaal gesanctioneerde klanten kunnen via een schijnvennootschap toegang krijgen tot bankdiensten. Bedrijven moeten daarom risicovolle klanten controleren aan de hand van de relevante sanctielijsten.
• Screening van politiek prominente personen (PEP's)PEP's, zoals politici of overheidsfunctionarissen, vormen een hoog risico op witwaspraktijken en kunnen gebruikmaken van schijnvennootschappen om hun identiteit te verbergen. Bedrijven zouden hun klanten moeten controleren op hun PEP-status.
• Ongunstige mediaNieuwsberichten kunnen wijzen op cliënten die betrokken zijn bij witwaspraktijken met betrekking tot UBO's (uiteindelijke begunstigden) voordat de officiële autoriteiten de informatie openbaar maken. Bedrijven dienen hierop te anticiperen. voortdurende controle op negatieve media-aandacht telkens wanneer er een negatief nieuwsbericht verschijnt over een van hun cliënten.

Personen met aanzienlijke zeggenschap (PSC) versus uiteindelijke begunstigden (UBO).

Het concept van Personen met aanzienlijke zeggenschap (PSC) is nauw verwant aan UBO, maar verschilt enigszins in toepassing.

PSC-kaders richten zich over het algemeen op personen die aanzienlijke invloed of zeggenschap over een bedrijf hebben, vaak gedefinieerd door drempelwaarden voor aandelenbezit of stemrecht.

UBO daarentegen legt de nadruk op de natuurlijke persoon aan het einde van de eigendomsketen die uiteindelijk profiteert van of zeggenschap heeft over de entiteit. Beide raamwerken bevorderen transparantie over de uiteindelijke begunstigde, hoewel de wettelijke definities kunnen verschillen.

Hoe kan Shufti helpen bij het identificeren van de UBO's van uw cliënt?

Shufti's Ken Uw Bedrijf De KYB-oplossing screent klanten aan de hand van meer dan 1700 wereldwijde watchlists om het risico op witwassen te elimineren en zorgt voor naadloze naleving van de regelgeving. Het platform voert geavanceerde UBO-verificatie uit, voert geautomatiseerde controles uit en ondersteunt continue monitoring om nauwkeurige UBO-naleving te garanderen.

Door betrouwbare UBO-informatie te verzamelen en te valideren, versterkt Shufti de due diligence-processen van bedrijven en vereenvoudigt het de wettelijke UBO-rapportagevereisten in verschillende rechtsgebieden.

Nog steeds niet helemaal duidelijk hoe een KYB-oplossing de UBO's van Verifieer-klanten helpt? Demo aanvragen Om te onderzoeken hoe Shufti uw UBO-compliancekader kan verbeteren.