Verscherpte due diligence – Hoe risicovolle klanten te identificeren en te benaderen

Zakelijke relaties brengen altijd risico's met zich mee die zorgvuldig genomen maatregelen vereisen. Bedrijven en financiële instellingen zijn verplicht om... AML/CFT-regelgeving Het uitvoeren van klantonderzoek is noodzakelijk om te voldoen aan internationale normen. Op basis van het risico dat aan een potentiële klant is verbonden, moeten bedrijven de due diligence-procedure volgen om financiële misdrijven zoals witwassen en terrorismefinanciering te bestrijden.

Om te bepalen of hun klanten legitieme entiteiten zijn, is een verplichte procedure het uitvoeren van een klantonderzoek, waarbij de identiteit van de klant wordt geverifieerd. Deze basisprocedure is echter niet langer effectief wanneer het om entiteiten met een hoog risico gaat.

De noodzaak van een verscherpt due diligence-onderzoek

De meest geavanceerde maatregel om de risico's van financiële criminaliteit te beperken, verbeterde zorgvuldigheidDit omvat een complex mechanisme om gedetailleerde achtergrondcontroles op klanten uit te voeren. Wanneer een potentiële klant wordt beschouwd als een entiteit met een hoog risico, kan uitgebreid due diligence-onderzoek hun aanwezigheid op nationale of internationale sanctielijsten verifiëren. Nu de KYC/AML-vereisten van financiële toezichthouders steeds strenger worden, kunnen bedrijven vertrouwen op robuuste maatregelen zoals uitgebreid due diligence-onderzoek om witwaspraktijken tegen te gaan.

Verscherpt due diligence-onderzoek (EDD) omvat over het algemeen een reeks controles die worden uitgevoerd in potentiële gevallen van witwassen en terrorismefinanciering. Het proces houdt in dat gedetailleerde en vertrouwelijke informatie over de klant wordt opgevraagd en, in het geval van zakelijke entiteiten, volledige informatie over hun uiteindelijke begunstigde eigenaren (UBO's)Bovendien vereist het proces ook dat de potentiële klant of het bedrijf de reden voor de zakelijke relatie toelicht en bewijs levert van eerdere transacties. 

Wat is het verschil tussen EDD en CDD?

Afhankelijk van de risicobeoordelingsmaatregelen die een bedrijf hanteert en de meest voorkomende soorten klanten die het heeft, varieert de vereiste voor due diligence. Desondanks vereist het vaststellen of een potentiële klant zelf een hoogrisico-entiteit is, een grondige controle. cliëntenonderzoek fase. Nadat hun identiteit is geverifieerd, kunnen ze worden ingedeeld in entiteiten met een laag, gemiddeld of hoog risico. Zodra het uitgebreide due diligence-proces (EDD) begint, wordt elk detail van de klant geverifieerd, inclusief de herkomst van hun geld, de redenen voor hun transacties en legitieme gegevens van financiële instellingen, waaronder registratieformulieren.

In tegenstelling tot klantonderzoek (Customer Due Diligence, CDD), vraagt ​​uitgebreid onderzoek (Enhanced Due Diligence, EDD) om aanvullende informatie van de klant, waaronder bankgegevens en informatie over eerdere bankrekeningen. In het geval van bedrijven vereist het informatie over de huidige en voormalige bestuursleden en de uiteindelijke begunstigden (Ultimate Benefit Owners, UBO's). Alleen bedrijven die strategische risicobeoordelingsmethoden toepassen, kunnen bepalen wanneer uitgebreid onderzoek nodig is. Een verkeerde inschatting van een situatie kan leiden tot juridische complicaties. Idealiter is uitgebreid onderzoek verplicht wanneer een bedrijf of entiteit een aanvraag indient voor een nieuwe dienst of een nieuw product, afhankelijk van het type dienst of product. Het is ook belangrijk om EDD uit te voeren wanneer een bedrijf een toename van risicosignalen ziet in een lopende zakelijke relatie.

Daarnaast wordt gecontroleerd of de potentiële klant of zakelijke entiteit voorkomt op de lijst van politiek prominente personen (PEP's). Ook familieleden, vrienden of zakenpartners worden op deze PEP-lijsten vermeld. Als de klant een rijke politicus of een Russische oligarch is, kan een verscherpt due diligence-onderzoek hun betrokkenheid bij witwaspraktijken en corruptie aan het licht brengen. Niet alleen de aard van het werk of de connecties met politieke partijen zijn rode vlaggen voor risicovolle entiteiten, maar ook klanten die afkomstig zijn uit risicovolle rechtsgebieden of die onder toezicht staan ​​van de inlichtingendiensten. Financiële actiegroep (FATF)Cliënten en bedrijven met banden met de wapenhandel en de goksector zijn een duidelijk waarschuwingssignaal, omdat ze voortdurend op zoek zijn naar mogelijkheden om crimineel verkregen geld wit te wassen. 

Het belang van een uitgebreidere due diligence.

Zelfs in ideale gevallen kunnen bedrijven en financiële instellingen niet alle soorten risicovolle entiteiten identificeren. Dit komt doordat de typische voorbeelden van risicovolle klanten die hierboven zijn genoemd, de makkelijkste zijn – het echte probleem is het identificeren van diegenen zonder duidelijke banden met politieke entiteiten of risicovolle rechtsgebieden. Deze klanten, of in feite criminelen, moeten zorgvuldig worden beoordeeld op kleinere risico-indicatoren. Simpel gezegd, het toepassen van verscherpt due diligence-onderzoek is essentieel om te voorkomen dat men betrokken raakt bij risicovolle witwaspraktijken die bedrijven in de problemen brengen. 

In 2019 de US Securities and Exchange Commission Er werd een bevel uitgevaardigd waarin Credit Suisse Group AG werd beschuldigd van betrokkenheid bij fraude en schending van de anti-witwaswetgeving. Volgens Bloomberg moest Credit Suisse in totaal 475 miljoen dollar betalen aan de SEC, het Amerikaanse ministerie van Justitie en de Britse Financial Conduct Authority als schadevergoeding. Deze zaak benadrukt met name het belang van het controleren van de achtergrond van klanten bij financiële instellingen om te voorkomen dat criminelen worden geholpen bij hun illegale activiteiten.

Voorgesteld lezen: De Britse financiële toezichthouder FCA legt Credit Suisse een boete van £147 miljoen op wegens tekortkomingen in het due diligence-onderzoek.

Het identificeren van risicofactoren voor financiële instellingen

Als preventieve maatregel zijn bedrijven en financiële instellingen verplicht de risico's van elke klant te analyseren en verdachte transacties te melden. Over het algemeen zijn er drie soorten risicofactoren: risico's die voortvloeien uit de klant, risico's die voortvloeien uit de regio of het rechtsgebied, en risico's die voortvloeien uit producten en diensten. Indicatoren voor klantrisico's zijn onder andere contante transacties, banden met politiek prominente personen (PEP's) en buitenlandse klanten. Evenzo ontstaan ​​geografische risicofactoren wanneer het bedrijf of de entiteit gevestigd is op een locatie die als risicovol wordt beschouwd of onder toezicht staat.

Producten en diensten brengen risico's met zich mee die verband houden met algemene voorwaarden en transacties die gekoppeld zijn aan illegale activiteiten. Bedrijven moeten risico's beoordelen op het gebied van transparantie, complexiteit en het type product of dienst dat wordt aangeboden. Wanneer een transactie meerdere entiteiten uit meer dan één rechtsgebied betreft, is het uitvoeren van een verscherpt due diligence-onderzoek van groot belang.

Key Takeaways

Samengevat is uitgebreid due diligence-onderzoek de sleutel tot het aanpakken van risicovolle klanten en financiële criminaliteit. Het proces vereist dat alle belangrijke en minder belangrijke details van de transactie nauwkeurig worden geverifieerd. Uitgebreid due diligence-onderzoek biedt naast robuuste identiteitsverificatie nog tal van andere voordelen. Het maakt bedrijven geloofwaardiger voor andere bedrijven en klanten. 

Shufti's KYC en AML screening Dit zorgt ervoor dat alle klanten met een hoog risico tijdig worden geïdentificeerd, zodat uw bedrijf veilig blijft. Bovendien zijn onze KYC-diensten speciaal ontworpen om het onboardingproces voor klanten te stroomlijnen. 

Voor meer informatie over uitgebreidere due diligence voor bedrijven kunt u contact met ons opnemen.