Wolfsberg Group dringt er bij financiële instellingen op aan om AI te gebruiken voor het monitoren van verdachte activiteiten.

De Wolfsberg Group heeft in haar meest recente verklaring banken aangespoord om het gebruik van kunstmatige intelligentie en datagestuurde systemen voor het monitoren van verdachte activiteiten te versnellen. Hiermee moeten verouderde systemen, die veel valse alarmen genereren en de meest risicovolle activiteiten niet detecteren, worden vervangen.

De richtlijnen, gepubliceerd op 9 september als deel II van de Verklaring van de Wolfsberg Groep on Effectiviteit door monitoring van verdachte activiteiten schetst een raamwerk voor financiële instellingen om over te stappen van verouderde, op regels gebaseerde systemen naar innovatieve modellen die gebruikmaken van machine learning en automatisering om verdachte activiteiten te detecteren en financiële fraude te voorkomen.

De vereniging van 13 wereldwijde banken stelde dat de veranderingen nodig zijn omdat criminelen zich sneller ontwikkelen dan de regels en traditionele nalevingsnormen. De groep verwees naar een verklaring van de Amerikaanse toezichthoudende instanties die innovatie stimuleren in financiële criminaliteit modellen die gelijke tred houden met het tempo van nieuwe bedreigingen. 

Ze benadrukten dat de Amerikaanse regelgevende instanties, 

"Ondersteun de inspanningen van banken om te innoveren en hun systemen en modellen voor de bestrijding van financiële criminaliteit te actualiseren, zodat ze zich snel kunnen aanpassen aan een veranderende dreigingsomgeving.

De groep moedigt banken aan om te stoppen met het vergelijken van nieuwe monitoringsystemen met verouderde systemen en ze in plaats daarvan te evalueren aan de hand van moderne prestatie-indicatoren, zoals nauwkeurigheid, hoe effectief verdachte activiteiten worden gedetecteerd, of belangrijke risico's worden afgedekt en hoe nuttig het systeem is. verdachte activiteitenrapporten (SARs) zijn voor de wetshandhaving. Er werd benadrukt dat banken, in plaats van te vertrouwen op oude praktijken zoals parallelle runs, zich zouden moeten richten op het testen van het concept en de evaluatie van historische gegevens.

De bankenvereniging stelde dat imperfecte modellen niet verworpen mogen worden als ze de misdaadopsporing verbeteren, en waarschuwde ervoor om onvolmaakte modellen niet zomaar te verwerpen. anti-witwassen van geld (AML)-instrumenten met dezelfde governance-normen als krediet- of marktrisicomodellen.

De richtlijnen stellen verder dat financiële instellingen transparant moeten zijn over hoe modellen werken, hoe ze worden gekalibreerd en hoe onderzoekers waarschuwingen moeten interpreteren. Hybride benaderingen, die op regels gebaseerde systemen combineren met gecontroleerd en ongecontroleerd machinaal leren, worden aanbevolen.

De Wolfsberg Group drong er bij banken op aan om dubbelingen in audits en toezicht te verminderen, en waarschuwde dat overlappende controles nieuwe monitoringmethoden vertragen. In plaats daarvan pleitte de groep voor een governance die aansluit bij het werkelijke belang van elk model, gebaseerd op factoren zoals productdekking, transactievolume en de impact ervan op de opsporing van criminaliteit.

De Wolfsberg Group behandelde de effectiviteit van het monitoren van verdachte activiteiten voor het eerst in juli 2024 in deel I van haar verklaring. Daarin werd banken aangespoord om programma's te beoordelen op hun waarde voor de wetshandhaving in plaats van op het aantal meldingen. Deel II bouwt hierop voort met gedetailleerde richtlijnen voor innovatie en transitie.

De bankenvereniging benadrukt verder dat effectief toezicht vereist dat banken veranderingen in risicobereidheid accepteren, intern toezicht aanpassen en onderzoekers opleiden om AI-gestuurde zaken te behandelen. De verklaring luidt dat innovatie verklaarbaar, risicogebaseerd en afgestemd op nationale prioriteiten moet zijn.

Tot de leden van de groep behoren wereldwijde banken zoals JPMorgan Chase, HSBC, Citigroup en UBS. Het Wolfsberg-raamwerk is gebaseerd op drie principes: de overgang naar en validatie van nieuwe systemen, het afwegen van modelrisico's tegen het risico op financiële criminaliteit en het waarborgen van transparantie. De principes ervan worden veelvuldig aangehaald door toezichthouders en financiële instellingen bij het vormgeven van anti-witwasmaatregelen.