Kompleksowy przewodnik po zrozumieniu beneficjentów rzeczywistych (UBO)

Identyfikacja beneficjentów rzeczywistych (UBO) i ich kontroli nad przedsiębiorstwem ma kluczowe znaczenie dla instytucji finansowych, ponieważ pozwala im spełniać standardy regulacyjne i wzmacniać środki bezpieczeństwa. Pomimo różnic w definicjach i wymogach dotyczących beneficjentów rzeczywistych (UBO) w różnych jurysdykcjach, zrozumienie struktury korporacji i identyfikacja beneficjentów rzeczywistych (UBO) jest kluczowym elementem zgodności z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy (AML) i zasadami KYC (Know Your Customer).

Mówiąc najprościej, UBO odnosi się do osoby fizycznej, która ostatecznie jest właścicielem lub kontroluje podmiot prawny, nawet jeśli własność jest podzielona między wiele spółek. Wzmocnienie przejrzystości w zakresie rzeczywistych właścicieli pomaga zapobiegać przestępstwom finansowym, korupcji i nadużyciom struktur korporacyjnych.

Czym jest beneficjent rzeczywisty?

UBO to osoba fizyczna, która ostatecznie jest właścicielem lub kontroluje przedsiębiorstwo, spółkę osobową lub inny podmiot prawny. Chociaż klienta indywidualnego można łatwo zidentyfikować jako beneficjenta transakcji, UBO nie są od razu rozpoznawani, ponieważ ukrywają swoją tożsamość lub są ukryci przez infrastrukturę korporacyjną.

Grupa zadaniowa ds. Działań finansowych (FATF) Definiuje beneficjentów rzeczywistych (UBO) jako „osobę fizyczną (osoby fizyczne), która (które) ostatecznie jest (są) właścicielem (właścicielami) lub kontroluje (kontrolują) klienta i/lub osobę fizyczną, w imieniu której przeprowadzana jest transakcja. Obejmuje to również osoby sprawujące ostateczną i skuteczną kontrolę nad osobą prawną lub porozumieniem”. 

Zgodnie z FATF, następujące osoby podlegają: definicja beneficjentów rzeczywistych:

• Osoby posiadające minimum 25% udziałów w kapitale zakładowym spółki
• Beneficjenci posiadający co najmniej 25% kapitału podmiotu
• Osoby posiadające co najmniej 25% praw wyborczych
• Opiekunowie osób nieletnich
• Osoby posiadające pełnomocnictwo
• Dyrektorzy korporacyjni lub dyrektorzy nominowani, którzy są wyznaczeni do ukrywania prawowitego właściciela spółki
• Akcjonariusze, w tym posiadający akcje na okaziciela, przeniesieni bez ujawniania swojej tożsamości  

Znaczenie identyfikacji UBO

Ścisłe przestrzeganie wymogów UBO jest niezbędne, aby zapobiec nadużyciom podmiotów korporacyjnych przez przestępców. Nielegalni aktorzy często wykorzystują firmy Shell, wielowarstwowe modele własnościowe i pełnomocnictwa służące do ukrywania aktywności finansowej.

Przeprowadzając odpowiednie kontrole UBO i gromadząc dokładne informacje o UBO, firmy mogą zwiększyć transparentność własności korporacyjnej i zmniejszyć ryzyko przestępstw finansowych. Prawidłowa weryfikacja UBO gwarantuje, że instytucje nieświadomie nie ułatwiają prania pieniędzy, korupcji ani unikania sankcji.

Przepisy i regulacje dotyczące UBO

Globalne przepisy i regulacje dotyczące beneficjentów ubocznch (BBO) znacząco ewoluowały w ciągu ostatniej dekady. Organy regulacyjne wymagają obecnie raportowania struktury własnościowej, formalnego oświadczenia o beneficjentach ubocznch (BBO), a w wielu jurysdykcjach obowiązkowej rejestracji beneficjentów ubocznch (BBO) w scentralizowanych bazach danych.

W ramach inicjatyw na rzecz przejrzystości firmy muszą zgłaszać właściwym organom informacje o beneficjentach rzeczywistych (BOI). Środki te wzmacniają integralność finansową i wspierają dochodzenia transgraniczne.

Organy regulacyjne wprowadziły szczegółowe wymogi dotyczące UBO, aby zapewnić:

• Dokładne ujawnienia własności
  
• Bieżąca aktualizacja danych dotyczących własności
  
• Niezawodne procesy identyfikacji i weryfikacji UBO
  
• Lepszy dostęp właściwych organów do BOI

Niedostosowanie się do przepisów dotyczących UBO może skutkować karami finansowymi, uszczerbkiem na reputacji i sankcjami regulacyjnymi.

Dyrektywy UE w sprawie rzeczywistego właściciela i przeciwdziałania praniu pieniędzy

Przepisy dotyczące rzeczywistego właściciela stanowią część najnowszych dyrektyw UE w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (AMLD).

UBO i czwarta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy

4 AMLD, która weszła w życie 26 czerwca 2017 r., w istotny sposób zajęła się kwestią beneficjentów rzeczywistych, wprowadzając następujące środki regulacyjne:

• W przypadku każdego podmiotu prawnego prawo własności rzeczywistej powstaje, gdy jedna ze stron posiada lub kontroluje ponad 25% kapitału i praw głosu.
• Jeżeli nie można spełnić wyżej wymienionych wymagań, 4AMLD pozwala na uznanie przedstawicieli wyższej kadry kierowniczej za beneficjentów rzeczywistych.  
• Zgodnie z czwartą dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy państwa UE muszą zobowiązać podmioty do prowadzenia list beneficjentów rzeczywistych na mocy tej zasady. Listy te muszą zawierać najnowsze dane dotyczące własności w scentralizowanej bazie danych, do której dostęp mają organy, uprawnione podmioty i członkowie społeczeństwa o uzasadnionych interesach, np. dziennikarze lub organizacje pozarządowe.

Zgodnie z czwartą dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (AMLD) przedsiębiorstwa powinny korzystać z następujących informacji, procedur i zasobów w celu identyfikacji beneficjentów rzeczywistych:

• Własność bezpośrednia lub pośrednia
• Udziały i spółki zależne
• Wszystkie przedsiębiorstwa w grupie kapitałowej, które mają tych samych ostatecznych właścicieli co wybrana firma
• Rzeczywiści i postrzegani ostateczni właściciele, którzy działają niezależnie od przedsiębiorstwa
• Porównanie rzeczywistej i postrzeganej własności
• korporacyjne drzewa genealogiczne
• Oceny własności przeprowadzane metodą oddolną lub odgórną
• Różne interpretacje własności

UBO i piąta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy

Piąta dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (5AMLD), która weszła w życie 10 stycznia 2020 r., dodała następujące przepisy dotyczące UBO: 

• Listy beneficjentów rzeczywistych (sporządzone zgodnie z 4. dyrektywą AMLD) muszą być dostępne dla ogółu społeczeństwa.
• Trusty i wszelkie podobne porozumienia muszą przestrzegać przepisów o rzeczywistych właścicielach i, podobnie jak korporacje, muszą udostępniać tego typu dane władzom lub osobom mającym uzasadniony interes.
• Krajowe rejestry UBO muszą być ze sobą połączone na szczeblu UE, aby zachęcić do współpracy i wymiany informacji między agencjami państw członkowskich.
• Aby zagwarantować dokładność i wiarygodność zawartych w nich danych, państwa członkowskie muszą usprawnić swoje procesy weryfikacji beneficjentów rzeczywistych.
• Państwa członkowskie są zobowiązane do ustanowienia odrębnych rejestrów beneficjentów rzeczywistych dla rachunków bankowych. W przeciwieństwie do rejestrów beneficjentów rzeczywistych firm, te listy są dostępne wyłącznie dla organów i nie są dostępne dla ogółu społeczeństwa.

Wyzwania związane z ujawnianiem UBO

Pomimo postępu regulacyjnego, identyfikacja beneficjentów rzeczywistych pozostaje skomplikowana. Firmy często napotykają na:

• Warstwowe podmioty offshore
  
• Akcjonariusze nominowani
  
• Akcje na okaziciela
  
• Łańcuchy własności transgranicznej

Niekompletne lub niespójne informacje o beneficjentach ubocz-nych komplikują działania w zakresie zgodności. Różnice w globalnych przepisach dotyczących beneficjentów ubocz-nych dodatkowo zwiększają wyzwania operacyjne, szczególnie dla firm międzynarodowych.

Prowadzenie dokładnych i aktualnych rejestrów jest kluczowe dla skutecznego raportowania UBO i dostosowania się do przepisów.

Porównanie mechanizmów raportowania BOI

Kraje przyjęły zróżnicowane mechanizmy raportowania informacji o beneficjentach rzeczywistych (BOI). Niektóre prowadzą w pełni publiczne rejestry, aby promować przejrzystość, podczas gdy inne ograniczają dostęp do nich organom regulacyjnym.

Mechanizmy te różnią się:

• Progi własności
  
• Formaty ujawnień
  
• Dostępność danych
  
• Harmonogramy raportowania

Zrozumienie różnic jurysdykcyjnych pozwala organizacjom usprawnić przestrzeganie wymogów UBO i ujednolicić procesy deklaracji UBO w różnych regionach.

Dlaczego przedsiębiorstwa muszą identyfikować beneficjentów rzeczywistych?

Przestępcy, którzy próbują prać nielegalne środki, mogą próbować ominąć kontrole AML, ukrywając swoją tożsamość. Czasami przeprowadzają transakcje, wykorzystując struktury korporacyjne, takie jak firmy-słupki lub pełnomocnictwa. Chociaż firmy-słupki mogą być tworzone w celach zgodnych z prawem, przestępcy często wykorzystują je do ukrywania nielegalnych środków i ułatwiania sobie dostępu do legalnych systemów finansowych. Firmy mogą ograniczyć ryzyko związane z fałszywymi firmami i innymi technikami prania pieniędzy, badając rzeczywistych właścicieli. Pomoże im to upewnić się, że nie współpracują z przestępcami, którzy wykorzystują infrastrukturę korporacyjną do ukrywania swojej tożsamości.

Jak zidentyfikować beneficjentów rzeczywistych?

Firmy powinny zidentyfikować ostatecznych beneficjentów rzeczywistych, wdrażając odpowiednie procedury KYC w ramach środków AML. Powinno to jednak obejmować następujące działania:

• Należyta staranność wobec klienta:Firmy powinny starać się gromadzić dane osobowe swoich klientów, takie jak imiona i nazwiska dyrektorów, adresy zamieszkania i szczegóły dotyczące rejestracji firmy.
• Monitorowanie transakcji AMLFirmy mogą być w stanie wykryć firmy fasadowe, śledząc ich transakcje, zwracając uwagę na nietypowe wzorce transakcji i zachowując ostrożność podczas prowadzenia działalności w krajach wysokiego ryzyka.
• Kontrola sankcjiKlienci objęci sankcjami międzynarodowymi mogliby korzystać z usług bankowych za pośrednictwem firm-słupów. W związku z tym firmy powinny weryfikować klientów wysokiego ryzyka pod kątem odpowiednich list sankcji.
• Kontrola osób zajmujących eksponowane stanowiska polityczne (PEP)Osoby pełniące funkcje publiczne (PEP), takie jak politycy czy urzędnicy państwowi, stanowią wysokie ryzyko związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i mogą wykorzystywać firmy-słupki do ukrywania swojej tożsamości. Firmy powinny weryfikować status PEP swoich klientów.
• Niekorzystne media:Doniesienia prasowe mogą wskazywać na klientów zamieszanych w zarzuty prania pieniędzy związane z beneficjentami rzeczywistymi, zanim oficjalne organy ujawnią te informacje. Firmy powinny trwające negatywne kontrole mediów za każdym razem, gdy pojawi się negatywna wiadomość dotycząca któregoś z ich klientów.

Osoby o znaczącej kontroli PSC kontra ostateczni beneficjenci rzeczywiści UBO

Pojęcie Osoby o znaczącej kontroli (PSC) jest blisko spokrewniony z UBO, ale różni się nieznacznie zastosowaniem.

Ramy prawne PSC zazwyczaj koncentrują się na osobach mających znaczący wpływ lub kontrolę nad spółką, często definiowany na podstawie progów posiadania akcji lub głosów.

Z drugiej strony, UBO kładzie nacisk na osobę fizyczną na końcu łańcucha własności, która ostatecznie czerpie korzyści z podmiotu lub sprawuje nad nim kontrolę. Oba systemy promują przejrzystość rzeczywistych właścicieli, choć definicje regulacyjne mogą się różnić.

W jaki sposób Shufti może pomóc w identyfikacji beneficjentów rzeczywistych Twojego klienta?

Shufti's Poznaj swój biznes Rozwiązanie KYB weryfikuje klientów na podstawie ponad 1700 globalnych list obserwacyjnych, aby wyeliminować ryzyko prania pieniędzy i zapewnić bezproblemową zgodność z przepisami. Platforma przeprowadza zaawansowaną weryfikację beneficjenta uboczngo, przeprowadza automatyczne kontrole i obsługuje stały monitoring w celu zapewnienia dokładnej zgodności z wymogami beneficjenta uboczngo.

Gromadząc i weryfikując wiarygodne informacje na temat UBO, Shufti wzmacnia korporacyjne procesy należytej staranności i upraszcza wymogi regulacyjne dotyczące raportowania UBO w różnych jurysdykcjach.

Nadal nie wiesz, jak rozwiązanie KYB pomaga UBO klientów Weryfikuj? Poproś o prezentację aby dowiedzieć się, w jaki sposób Shufti może udoskonalić Twoje ramy zgodności z UBO.